Een vrij Tibet Nu!!

 

De vlag van een vrij Tibet
Sinds de Chinese bezetting in 1951 is de vlag ook een symbool van hoop en vastbeslotenheid geworden in de strijd om de vrijheid van Tibet te herwinnen. Het tonen van de vlag is echter streng verboden. Tijdens demonstraties in de hoofdstad Lhasa is gebleken dat de vlaggendrager doorgaans het doelwit is van Chinees geweld. Op 10 december 1988, de dag van de Rechten van de Mens, werd tijdens een demonstratie de vlagdrager van dichtbij door het hoofd geschoten. Toen andere demonstranten de vlag overnamen, gebeurde met hen hetzelfde.

In het midden van de vlag is een besneeuwde berg afgebeeld, die symbool staat voor het indrukwekkende berglandschap van Tibet. De zes lichtstralen staan voor de zes oorspronkelijke stammen van Tibet: Se, Mu, Dong, Tong, Dru en Ra. De rode kleur van de zes stammen en het blauw van de hemel symboliseren de niet-aflatende prestaties van de twee beschermgodinnen, die zowel de geestelijke als de wereldlijke heerschappij in Tibet beschermen. De zon die opkomt boven de besneeuwde berg staat voor genot van vrijheid, spirituele gelukzaligheid en de materiële welvaart voor alle stammen van Tibet. De driekleurige juweel die door de sneeuwleeuwen wordt vastgehouden, symboliseert de achting van het Tibetaanse volk voor de Boeddha, de dharma (Boeddha’s leer) en de sangha (de boeddhistische gemeenschap). De twee sneeuwleeuwen representeren de inachtneming van de morele waarden zoals deze onderwezen worden door het Tibetaans boeddhisme. De gele rand symboliseert de leer van Boeddha. Deze is als puur, verfijnd goud en is onbegrensd door tijd en ruimte.

Het tonen van de vlag is echter streng verboden en kan de dood als gevolg hebben

De vlag van een vrij Tibet

 
  Tempel Ik ben verleden jaar in Tibet geweest en heb de brute Chinese onderdrukking gezien. Wie ooit de film seven years in Tibet heeft gezien kent het fragment dat militairen door de mandala in de tempel lopen. Ik heb het zelf mee gemaakt dat ze alle mensen regels treden en door de temples marcheren. Wat zouden we er hier van vinden als de bezetter de kruizen uit de kerk van de muur trokken? Later zal ik duidelijk aangeven waarom China Tibet bezet. De stad is de traditionele zetel van de Dalai Lama en de Potala en Norbulingka paleizen. De stad wordt in Tibetaans Boeddhisme gezien als het heiligste centrum van Tibet. In de stad wonen ongeveerveer 257.000 mensen en, op een hoogte van ongeveer 3.650 m, is de stad een van de hoogste steden van de wereld, de stad word ook wel het dak van de wereld genoemd. Lhasa betekent letterlijk "plek van de goden", hoewel oude Tibetaanse documenten en inscripties demonstreren dat de plek eerst Rasa werd genoemd, wat "binnenhof plek" of "geitenplek" betekent.  
  De lichaamstaal van vrouw lijkt te zeggen jeetje hoe moet dit verder. Hoe kan het dat een land na 700 jaar bidden en verzetloos aan zich zelf werkt zo brut bezet wordt. Tibet is bezet omdat op de Tibetaanse hoogvlakte 70% van de zoetwater voorraad van Azië valt. Dit licht dan ook nog eens op een hoogte tussen de 4 en 5000 meter. Dit is de energie voor de waterkrachtcentrales en elektriciteit voor China. Daarbij is het land rijk aan goud en mineralen. Deze worden opgehaald door de pas aangelegde spoorlijn vanuit China. China het land dat de mensenrechten met voeten treed en Tibet bezet is organisator van de Olympische spelen 2008. De bevolking gebruikt dit als laatste breekijzer voor een vrij Tibet. Na de herdenking van de Volksopstand in Lhasa op 10 maart j.l. hebben monniken van Drepung, Sera en Ganden, de drie belangrijkste kloosters in Lhasa, samen met burgers en monniken van andere kloosters, in en om Lhasa, dagenlang vreedzaam gedemonstreerd. Er zijn monniken gearresteerd. De kloosters zijn van de buitenwereld afgesloten. De protesten breiden zich uit naar andere delen van Tibet. Deze protesten vertegenwoordigen de grootste uitbarsting van onrust in Tibet sinds in Lhasa tussen maart 1989 en april 1990 de staat van beleg werd afgekondigd. help  
  gebedsmolen Hoe kan het dat een land na 700 jaar bidden en verzetloos aan zich zelf werkt nu zo brut bezet wordt?  
  Is het realistisch om na zolang nog op een wonder te hopen? De Tibetaanse mannen en vrouwen, die verspreid over India, Nepal, Bhutan en Sikkim in ballingschap en meestal onder armoedige en trieste omstandigheden leven, houden die hoop wel in stand. Ze hebben hun geloof, rituelen en zo veel mogelijk hun levensstijl bewaard, en houden die - soms wat krampachtig - in stand. De droom van een vrij Tibet houdt hen (nog) bij elkaar, maar ik twijfel aan de levensvatbaarheid van hun cultuur onder deze omstandigheden. Het is nu of nooit denk ik de man uit de bergen  
  Tibet wordt door de Han Chinezen ook gezien als een pretpark waar je nog wilden ongeciviliseerde mensen kunt bekijken en kleineren. De Chinese reisleider heeft de megafoon in de hand en loopt luid schreeuwend door de Boeddhistische tempel. De gelovige Tibetaan wordt veronachtzaamd en opzij gedrukt. Voor het Potala waar eerst een heilig meer was is nu een plein (het plein van de vriendschap) met water orgel. Weerzinwekkend om dit te doen. Tibet wordt namelijk sinds 1949 door China beschouwd wordt als haar autonome regio Xizang. Lhasa is de traditionele zetel van de Dalai Lama en de Potala en Norbulingka paleizen. De stad word in Tibetaans Boeddhisme gezien als het heiligste centrum van Tibet. Tibet als prertpark  
  angstige moeder en kind Lees de angst in de ogen van de vrouw met kind. Zij kwam voor de jaarlijks driedaagse religieusfeest van een dorp uit de bergen naar de grote stad Shigatse (nou ja groot, voor haar zeker). Tijdens deze happening marcheerde de Chinese militaire door de menigte. De meeste stedelingen zijn onverstoorbaar. Maar zij was duidelijk niet ophaar gemak. Waarom ze niet op haar gemak was laat ik morgen zien. Het maak in deze wereld niet uit of je geweldloos (Tibetanen) of gewelddadig ( Palestijnen) voor je vrijheid strijd. Wanneer je in deze wereld economisch niets te betekenen hebt, of al bezet bent door een groot en sterk land. Kun je het wel vergeten. Doe het eens anders en vergeet deze mensen niet.  
  Het gezicht van de bezetter Gisteren liet ik de angstige moeder zien en beloofde de reden te laten zien. Deze militairen marcheren door de mensen die van heinde en veren gekomen zijn om een religieusfeest bij te wonen. De vrouw met kind (vorige foto van mij) afkomstig uit een van de ver afgelegen dorpen in de Himalaya is duidelijk niet gewend aan dit machtsvertoon. Ik ben een kind van na de oorlog en weet niet wat bezetting is. Wat het is heb ik daar een klein beetje kunnen voelen. Nooit eerder voelde ik mijn keel zo dichtknijpen samen met een machteloze woede. Ooit zij een Chinese leider in de media publiceren we hoe we het graag zouden hebben, de werkelijkheid is anders. Waarom een volk bezetten dat 700 jaar biddend verzetloos aan zichzelf werkt meedogenloos bezetten? Het gaat om goud, zilver en uranium maar ook om het drink water wat in de bergen valt. Die paar rijkdommen die het land heeft worden afgepakt. Ik gun ieder land zijn welvaart maar niet over de ruggen van anderen. China heeft 55 minderheden binnen zijn grenzen met de welvaart komt ook de roep om vrijheid. Als je niet meer 16 uur per dag voor de rijst hoeft te knokken komen er andere gedachten. Het zal een lange weg zijn maar de boeddhisten weten dat het leven leiden is en welk pad ze volgen. De Chinese bezetter  
  Tbetaanse hoogvlakte Wat je hier ziet is een zandstorm op de Tibetaanse hoogvlakte midden in de Himalaya. Hoog en verscholen tussen de bergen, midden in het Himalaya gebergte, ligt Tibet. Een land dat ook wel 'het dak van de wereld' wordt genoemd. De bergen waar het tussen in ligt zijn ongeveer 4000 meter hoog. Daardoor is het land moeilijk te bereiken. Tibet was dan ook lange tijd afgezonderd van de rest van de wereld. Onderdeel van deze bergen is de Mount Everest. Deze berg is bijna 9000 meter hoog. Tibet is een ijswoestijn en het regent er bijna nooit! Maar sneeuw ligt er volop. Niet voor niets betekent Himalaya letterlijk: verblijfplaats van de sneeuw. Maar als 's zomers de zon dan een keertje schijnt en de sneeuw smelt, stroomt het smeltwater de grootste rivieren van China en Azië binnen. Eigenlijk komt al het water in Azië uit Tibet. Dit is dan ook een belangrijke rede dat China Tibet heeft bezet. Naast alle mineralen die er gevonden worden. In 1950 viel China dit Land binnen dat in allerijl een Leger moest samenstellen. De 8000 ongeoefende soldaten waren door China snel verslagen. Wat een helden daad.  
  Poep als verwarming! De droge mest van de jak is geschikt als brandstof. Omdat in de hoge bergen van Tibet geen bomen groeien, is dat erg handig. Een Tibetaan stookt zijn vuurtje niet met hout, maar met poep van de jak! Het vlees en de melk van de jak zijn het belangrijkste voedsel voor de Tibetanen. Van de melk wordt ook jakboter gemaakt, dat ook gegeten wordt, maar dat ook als zonnebrandcrème dient. Het beschermt handen en gezicht tegen de felle zon en de bijtende kou. De jak is echt een handig dier De jak als berggeit Veel Tibetanen werken als herder. Dat doen de Tibetanen al eeuwenlang. Ze moeten hun werk op de hoogvlaktes van Tibet doen. Dat is nog niet zo makkelijk, want de bergen zijn stijl. Bovendien kan het er vreselijk koud zijn. Gelukkig komt ook hier de jak weer goed van pas. Het sterke beestje voelt zich op grote hoogten prima thuis. Hij draagt alle zware bagage en mensen kunnen op zijn rug meerijden. Maar hij kan ook klimmen als een berggeit over de steile trappen die in de bergwand zijn uitgehakt. Als het moet zwemt hij bovendien rivieren over. Hij gebruikt gewoon zijn staart als roer. Jak  
  Jak hoedster Yamdrok Tso, een van de drie grootste heilige meren in Tibet (4694 meter hoogte). Yamdrok Tso, een van de drie grootste heilige meren in Tibet.Er mogen geen boten op varen, omdat het een heilig meer is. Maar in een meer op die hoogte zit wel lekker veel waterkracht. Dus laten de Chinezen het leeglopen. Nou zou je zeggen er kom toch wel weer gesmolten sneeuw water bij! Nee er is een geheimzinnig evenwicht hier. Het meer loopt niet over en er komt net genoeg bij om het op niveau te houden. Water ontrekken voor waterkracht verstoord de balans. Maar de olympische schijnwerpers doen het er goed op. Van 1913 tot 1950 was Tibet een de facto onafhankelijke theocratie, waarin de Dalai Lama zowel politiek als geestelijk de hoogste autoriteit was. Sinds het Volksbevrijdingsleger lees bezettingsleger Tibet binnenviel wordt het gebied tot het land Volksrepubliek China gerekend. In 1965 werd het gebied verdeeld in de nieuwe Autonome Regio Tibet en provincie Qinghai, andere stukken werden bij de provincies Yunnan en Sichuan gevoegd.  
  We staan hier op een hoogste van bijna 6000 meter en het is lekker fris Zij woont in een hut niet ver hiervandaan. Binnen is alleen het hoognodige aanwezig: een bed, een tafel, stoelen. Er staat een kacheltje waarop de maaltijden bereid worden en waarop water gekookt wordt. De rook kan door een gat in het dak naar buiten. Het menu van een Tibetaan bestaat uit tsampa, jakboter en soms wat jakvlees. Tsampa is geroosterd gerstemeel. Het wordt gemengd met thee en jakboter. Door elkaar geroerd lijkt het op dikke pap. Er bestaat ook jakthee. Dat bestaat uit jakboter, jakmelk, water en thee. Tijdens het mengen van de ingrediënten worden er gebeden gemompeld. Niet zelden is de thee wat zuur dit komt doordat de boter oud was en ranzig is geworden. mondkapje  
  Na het offer Ze komt net terug van de Jokhangtempel in Lhasa. Lange rijen mensen schuifelen daar door de schaars verlichte ruimten, bidden voor beelden en offeren boter voor de boterlampjes. Maar dit is de meest heilige tempel van Tibet. In 650 gebouwd door koning Songtsen Gampo, werd deze tempel gebruikt door alle sekten. De koning zou de tempel hebben laten bouwen om er het bronzen beeld van Akshobhya Boeddha in onder te brengen, dat hem door zijn Nepalese echtgenote was geschonken. Na de culturele revolutie vond in 1979 de heropening plaats van deze tempel en mochten de Tibetanen hun eigen tempel weer in. Die Chinezen zijn zo aardig dat je het bijna niet kunt geloven.  
  Monniken in het klooster Hier een foto van de Boeddhistische monniken in het klooster. Er wordt veel van gedachten gewisseld over alle aspecten van het leven. Zij proberen zich te verplaatsen in de gedachten van Boeddha. Boeddha is geen god maar een leermeester. Hij was een eerst een prins(zo gaat het verhaal) die beschermd werd opgevoed. Toen kwam hij buiten de paleispoorten en zag het echte leven. Hierna is hij de wereld in getrokken om een mannier te vinden het vaak zware leven dragelijk te maken. Dit is hem gelukt en wil deze mannier “zijn manier” van leven aan anderen doorgeven. Het boeddhisme leert dat mensen vaak ongelukkig zijn omdat ze hun leven lang op zoek zijn naar aardse rijkdom. De Boeddhistische mannier van leven en handelen staat steeds haaks op die van de Chinese samenleving. Tijdens het communisme vond men religie vergif voor het volk. Met de draai naar de kapitalistische dictatuur vindt de Chinees het geld belangrijk en moet er geproduceerd worden  
  Bidden met gebedsmolens Je hebt handgebedsmolens en reuzengebedsmolens. In de grote gebedsmolens zitten koperen platen waarin teksten worden opgeslagen. Kinderen leren al heel vroeg hoe ze die moeten maken. Bidden is voor de Tibetanen heel belangrijk. Hoe meer er gebeden wordt, hoe beter. Daar hebben ze wat opgevonden: Een gebedsmolen is een cilindervormige molen die om een verticale as draait. Deze wordt meestal van metaal, hout of leer gemaakt. Ze komen voor in allerlei soorten en maten. Op de buitenzijde van de cilinder staat altijd een gebed of een mantra geschreven. Volgens het Tibetaans boeddhisme heeft het ronddraaien van een gebedsmolen hetzelfde effect als het uitspreken van de betreffende gebeden of mantra's. Deze dient dan wel gedraaid te worden in de richting van de klok, anders wordt het opschrift achteruit gelezen. Wanneer iemand begint met draaien dient deze het opschrift uit te spreken. Deze moet nogmaals uitgesproken worden wanneer deze persoon klaar is met draaien. In de tussenliggende periode mag de molen zo vaak en snel worden gedraaid als men maar wil. Een veelgebruikt opschrift is het mantra: Om mani padme hum. gebedsmolens  
 

Het Potala paleis is gebouwd op de Marpori (Rode Berg) en ligt 300 meter boven de stad. Het witte deel had een administratieve functie en een residentiele functie. Het rode deel had een religieuze functie. In de 7e eeuw liet koning Songtsen Gampo op deze plek een fort bouwen voor zijn Nepalese en Chinese vrouw. Nadat in de daaropvolgende eeuwen oorlogen, bliksem en brand het paleis grotendeels hadden verwoest, liet de vijfde Dalai Lama het tussen 1645 en 1693 weer opbouwen. Vanaf 1755, toen de 7e Dalai Lama het Norbulingka paleis als zomerresidentie liet bouwen, bleef het Potala paleis tot 1959 in gebruik als winterpaleis. Het paleis  met 13 verdiepingen en meer dan 1000 kamers, is ruim 117 meter hoog. De stenen muren hebben een gemiddelde dikte van 3 meter.  Van 1991 tot 1995 onderging het paleis verschillende renovaties. Tegenwoordig onder de bezetting bewonen negentig monniken  het paleis. Het is een hele klus om alle trappen te betreden die naar de ingang van het paleis  leiden. Hoge gangen, meerdere ruimtes en houten trappen brengen ons op het punt waar het bezoekers tijdslot van driekwartier ingaat. Wandelend door de verschillende vertrekken, is er plotseling het geluid van een zangkoor. Op het dak van een van de gebouwen is een nieuwe vloer gelegd en om deze vloer vlak te krijgen lopen een aantal mensen in rijen, al zingend heen en weer. Elke persoon heeft bovendien een stok met onderaan een rond plankje, waarmee ze op de vloer aanstampen.  Vol verbazing nemen we de beelden in ons. Een hoge trap, bewaakt door een militair,  voert naar volgende ruimtes. Pracht en praal alom. Veel goud, parels en edelstenen zijn verwerkt in beelden en tombes. Pilaren zijn kunstzinnig beschilderd met fijne afbeeldingen. Een muurschildering laat zien de ontmoeting tussen de 5e Dalai Lama en keizer Shunzhi. De kamer waar de Dalai Lama belangrijke mensen ontmoette, is van onder tot boven beschilderd en prachtige kleden liggen op de vloer. Beelden van Songtsan Gambo en prinses Wencheng lijken een wakend oog te houden op de vele kunstschatten. Gelukkig zijn in het boek “Scenery in Tibet” enige foto opgenomen van het paleis. Bij het bekijken van deze afbeeldingen zullen zeker de herinneringen aan het bezoek van het paleis terugkeren. Zelf mag je daar geen foto’s maken. Verlaten we een ruimte dan wordt achter ons de deur op slot gedaan door bewakers. Stilletjes wordt er af en toe op het horloge gekeken. We willen Tenzin (onze Tibetansegids aldaar) het risico niet laten lopen om een boete te krijgen van de Chinezen.  

 

Potala Paleis

potala paleis van de Jokjan

 
 

gebedsvaggen Grandenklooster

gebedsvlaggen net buiten Lhasa

gebedsvlaggen bij Yamdrok Tso meer

 

Gebedsvlaggen
Tibetaanse gebedsvlaggetjes zijn gekleurde rechthoekige stukjes textiel, bedrukt met gebeden en mantra's en opgehangen in slingers op bergpassen, tempels en rotspunten in de Himalaya. Gebedsvlaggetjes komen alleen voor in het Tibetaans Boeddhisme, en worden verondersteld afkomstig te zijn uit het oude Böngeloof, dat voor de opkomst van het Boeddhisme in Tibet werd beleden.Er zijn twee soorten gebedsvlaggen: min of meer vierkante lung ta (Tibetaans voor "windpaard") vlaggen, die in slingers worden opgehangen; en verticale darchor vlaggen.Slingers van lung ta vlaggetjes worden tussen twee hoge punten, bijvoorbeeld rotspunten of daken van tempels of stoepa's, of van een hoog punt diagonaal naar beneden gespannen.De verticale darchor vlaggetjes worden meestal aan palen bevestigd die in de grond of op daken staan.

Symbolisme
Traditioneel komen gebedsvlaggetjes in sets van vijf, van elke primaire kleur één plus wit en groen. De vijf kleuren staan voor de vijf elementen. Blauw staat voor "hemel", wit voor "wind", rood voor "vuur", groen voor "water" en geel voor "aarde". Tegelijkertijd staat elke kleur voor één van de vijf Dhyani Boeddha's: blauw voor Akshobhya Boeddha, wit voor Ratnasambhava Boeddha, rood voor Amitabha Boeddha, groen voor Amoghasiddhi Boeddha en geel voor Vairocana Boeddha.In het Böngeloof werden door priesters vlaggetjes met deze vijf kleuren gebruikt bij rituele ceremonies. Volgens de traditionele Oosterse geneeskunst is gezondheid het gevolg van harmonie en evenwicht tussen de vijf elementen.Centraal op een vlaggetje staat een afbeelding van een ta (een sterk paard), dat drie juwelen op zijn rug draagt. De ta symboliseert snelheid en de omschakeling van ongeluk naar voorspoed. De drie juwelen staan symbool voor de Boeddha, de dhamma (de Boeddhistische leer) en de sangha (de Boeddhistische gemeenschap), de drie hoekstenen van het Tibetaans Boeddhisme.

Rondom de ta staan verschillende variaties op rond de twintig traditionele mantra's, elk gericht tot een bepaalde godheid (in het Tibetaanse Boeddhisme zijn goden niet zozeer aparte persoonlijkheden maar eerder verschillende "aspecten van het goddelijke"). Sommige van deze mantra's worden toegeschreven aan de drie belangrijke Tibetaanse bodhisattva's: Padmasambhava, Tsjenrezig (de patroon van het Tibetaanse volk) en Manjushri.

Vaak staan naast de mantra's gebeden voor een lang en voorspoedig leven van degene die het vlaggetje ophangt.

 
  bidden Jokjan Monniken  
  dashilumpokklooster

Werken of bidden 
Voordat Tibet door China werd ingepikt, bezat het land meer dan 6.000 kloosters. Het grootste klooster was Drepung, even buiten Lhasa. Daar woonden meer dan 10.000 monniken.
Na de Chinese inval werd het enorme klooster met de grond gelijk gemaakt, net als 6.000 andere kloosters.
De Chinezen vonden dat de Tibetanen veel te veel tijd besteedden aan bidden en niet genoeg werkten om Tibet rijk te en welvarend te maken. Tibetanen vinden bidden nu eenmaal belangrijker dan veel geld verdienen.

 
       
  Nog meer Tibet foto's klik hier